[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): الْوَفَاءُ لِأَهْلِ الْغَدْرِ، غَدْرٌ عِنْدَ اللَّهِ؛ وَ الْغَدْرُ بأَهْلِ الْغَدْرِ، وَفَاءٌ عِنْدَ اللَّهِ.[/hadith]
جلوه تاریخ درشرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 8، ص51
الوفاء لاهل الغدر غدر عند الله، و الغدر باهل الغدر وفاء عند الله. «وفا کردن برای اهل غدر در نزد خدا بی وفایی است، و غدر کردن با اهل غدر در پیشگاه خداوند وفاست.»
معنی این کلمه این است که اگر خوی و سرشت دشمن این باشد که غدر ورزی کند و پایبند به گفته ها و سوگندها و پیمانهای خود نباشد، جایز نیست نسبت به او وفادار بود بلکه واجب است که عهد و پیمان او شکسته شود و به آن اعتنایی نشود، زیرا وفاداری نسبت به کسی که حال او این چنین باشد نه تنها در پیشگاه خداوند وفاداری نیست بلکه از لحاظ زشتی همچون غدر شمرده می شود. غدر نسبت به کسی که چنین باشد نه تنها زشت نیست بلکه پسندیده است و در پیشگاه خداوند به منزله وفاداری نسبت به وفادار است.
