[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): لَیْسَ مِنَ الْعَدْلِ، الْقَضَاءُ عَلَی الثِّقَةِ بالظَّنِ.[/hadith]
جلوه تاریخ درشرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 8، ص20
لیس من العدل القضاء علی الثقه بالظنّ. «حکم کردن به گمان بر آنچه مورد اعتماد است از دادگری نیست.»
این سخن نظیر سخن اصولی هاست که در اصول فقه می گویند نسخ قرآن و سنت متواتر با خبر واحد جایز نیست، زیرا گمان چیز معلوم را برطرف نمی سازد. لفظ ثقه در این سخن مرادف با لفظ علم است، گویی امیر المؤمنین علیه السّلام فرموده است جایز نیست آنچه به طریق قطعی معلوم است با گمان زایل شود.
