[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): عُجْبُ الْمَرْءِ بنَفْسهِ، أَحَدُ حُسَّاد عَقْلِهِ.[/hadith]
جلوه تاریخ درشرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 8، ص17
عجب المرء بنفسه احد حساد عقله. «به خود شیفتگی آدمی یکی از حسودان خرد اوست.»
درباره به خود شیفتگی پیش از این سخن گفته شد، و معنی این کلمه این است که حسود همواره در آشکار ساختن معایب محسود و پوشیده نگه داشتن محاسن او می کوشد و چون به خودشیفتگی آدمی نشان دهنده کم خردی اوست مانند حاسدی می شود که عادت او اظهار عیب و کاستی محسود است.
گفته شده است هر کس از خود راضی شود، خشمگینان او زیاد می شوند.
مطرّف بن شخیر می گفته است: اگر شب را آسوده بخوابم و صبح پشیمان باشم، برای همه دوست داشتنی تر از آن است که شب را به شب زنده داری -عبادت- بگذرانم و بامداد به خود شیفته باشم.
