[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): لِلظَّالِمِ الْبَادی غَداً بکَفِّهِ عَضَّةٌ.[/hadith]

امام (ع) فرمود: «لِلظَّالِمِ الْبَادی غَداً بکَفِّهِ عَضَّةٌ»:

امام (ع) با کلمه «البادی» یعنی کسی که آشکارا کاری کند، احتراز کرده است از کسی که ستم را با ستمکاری کیفر دهد و «غد» را کنایه از روز قیامت آورده است، و گزیدن دست را کنایه از پشیمانی در اثر کوتاهی در برابر امر خداوند، چنان که در آیه مبارکه آمده است: «وَ یَوْمَ یَعَضُّ الظَّالِمُ عَلی یَدَیْهِ». و هدف امام (ع) دور داشتن از ستمکاری است.