[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): مَا کُلُّ مَفْتُونٍ یُعَاتَبُ.[/hadith]
امام (ع) فرمود: «ما کُلُّ مَفْتُونٍ یُعَاتَبُ»:
گرفتاری گاهی دینی و گاهی دنیوی و گاهی در هر دو مورد است، و به هر تقدیر، گاهی سبب گرفتاری از جانب خود انسان است مانند جهل بسیط و یا جهل مرکّب و گاهی به سبب دیگری است که مقدّر شده و معلوم و یا نامعلوم میباشد. افرادی به خاطر گرفتاریشان قابل سرزنشند که وسایل گرفتاری یا مقداری از آن، از جانب خودشان باشد، مانند گرفتاری به علّت دوستی با بدکاران و نظایر آن. این در صورتی است که ما لفظ را به همان معنای ظاهریاش حمل کنیم، و احتمال دارد مقصود امام (ع) این باشد: سرزنش با هر گرفتاری، سودمند نیست.
