[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): مَنْ أَیْقَنَ بالْخَلَفِ، جَادَ بالْعَطِیَّةِ.[/hadith]
جلوه تاریخ درشرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 7، ص358
من ایقن بالخلف جاد بالعطیة. «هر که به عوض یقین کند در بخشش جوانمردی می کند.»
این سخن حق است، زیرا کسی که به عوض یقین نداشته باشد از درویشی می ترسد و در بخشش بخل می ورزد و می داند اگر همچنان ببخشد مال او از میان می رود و به سبب آن خود نیازمند مردم می شود. ولی آن کس که به عوض یقین دارد، می داند که جود مایه شرف است و شخص بخشنده در نظر مردم ستوده است و بدین گونه انگیزه برای بخشش می یابد و چیزی او را از آن باز نمی دارد که می داند ماده آن همیشگی و پیوسته است و انگیزه باز دارنده ندارد و در بخشش گشاده دستی و جوانمردی می کند.
