[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): مَنْ أُعْطِیَ أَرْبَعاً لَمْ یُحْرَمْ أَرْبَعاً؛ مَنْ أُعْطِیَ الدُّعَاءَ لَمْ یُحْرَمِ الْإِجَابَةَ، وَ مَنْ أُعْطِیَ التَّوْبَةَ لَمْ یُحْرَمِ الْقَبُولَ، وَ مَنْ أُعْطِیَ الِاسْتِغْفَارَ لَمْ یُحْرَمِ الْمَغْفِرَةَ، وَ مَنْ أُعْطِیَ الشُّکْرَ لَمْ یُحْرَمِ الزِّیَادَةَ.
[قال الرضی رحمه الله تعالی و تصدیق ذلک [فی] کتاب الله تعالی قال الله فی الدعاء "ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ" و قال فی الاستغفار "وَ مَنْ یَعْمَلْ سُوءاً أَوْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ یَسْتَغْفِرِ اللَّهَ یَجِد اللَّهَ غَفُوراً رَحِیماً" و قال فی الشکر "لَئِنْ شَکَرْتُمْ لَأَزیدَنَّکُمْ" و قال فی التوبة "إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَی اللَّهِ لِلَّذینَ یَعْمَلُونَ السُّوءَ بجَهالَةٍ ثُمَّ یَتُوبُونَ مِنْ قَرِیبٍ فَأُولئِکَ یَتُوبُ اللَّهُ عَلَیْهِمْ وَ کانَ اللَّهُ عَلِیماً حَکِیماً"].[/hadith]
منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغة (خوئی)، ج 21، ص: 208
الثلاثون بعد المائة من حکمه علیه السّلام:
(130) و قال علیه السّلام: من أعطی أربعا لم یحرم أربعا: من أعطی الدّعاء لم یحرم الإجابة، و من أعطی التّوبة لم یحرم القبول، و من أعطی الاستغفار لم یحرم المغفرة، و من أعطی الشّکر لم یحرم الزّیادة. و تصدیق ذلک فی کتاب اللَّه تعالی، قال فی الدّعاء (60- المؤمن): «ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ» و قال فی الاستغفار (110- النّساء): «وَ مَنْ یَعْمَلْ سُوءاً أَوْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ یَسْتَغْفِرِ اللَّهَ یَجِد اللَّهَ غَفُوراً رَحِیماً» و قال فی الشّکر (7- إبراهیم): «لَئِنْ شَکَرْتُمْ لَأَزیدَنَّکُمْ» و قال فی التّوبة (17- النّساء): «إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَی اللَّهِ لِلَّذینَ یَعْمَلُونَ السُّوءَ بجَهالَةٍ ثُمَّ یَتُوبُونَ مِنْ قَرِیبٍ فَأُولئِکَ یَتُوبُ اللَّهُ عَلَیْهِمْ وَ کانَ اللَّهُ عَلِیماً حَکِیماً». (77293- 77194)
الترجمة:
فرمود: هر که را چهار چیز دادند از چهار دیگرش دریغ ندارند: هر کس توفیق دعا یافت از اجابت محروم نیست، و هر که توفیق توبه یافت از پذیرش محروم نیست، و هر کس توفیق پوزش و طلب آمرزش یافت از آمرزش محروم نیست، و هر کس بسپاس نعمت پرداخت از فزونی نعمت محروم نیست.
و دلیل بر آن در کتاب خدا است، خدا در باره وی فرموده (60- المؤمن): «مرا بخوانید تا شما را اجابت کنم» و در باره استغفار فرموده (110- النساء): «هر که بد کند یا بخود ستم کند سپس از خدا آمرزش خواهد دریابد که خدا بسیار آمرزنده و مهربانست» و در باره شکر فرموده (7- إبراهیم): «اگر مرا سپاس گزارید نعمت شما را افزون کنم» و در باره توبه فرموده (17- النساء): «همانا پذیرش توبه بر خدا برای کسانیست که بنادانی کار بد کنند سپس زود توبه کنند، آنانند که خداوند توبه شان را بپذیرد و خدا دانا و حکیم است».
فرمود علی که چار خصلت بر هر که نصیب شد ز رحمت
محروم نشد ز چار دیگر قرآن شریف را تو بنگر
توفیق دعاء هر کسی یافت حق نور اجابتش عیان ساخت
هر کس که بتوبه شد موفق دارد ز قبول توبه رونق
هر کس طلبید باب غفران محروم نشد ز مغفرت هان
هر کس که بشکر دست یابد حق نعمت و عزّتش فزاید
