[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): مَنْ أُعْطِیَ أَرْبَعاً لَمْ یُحْرَمْ أَرْبَعاً؛ مَنْ أُعْطِیَ الدُّعَاءَ لَمْ یُحْرَمِ الْإِجَابَةَ، وَ مَنْ أُعْطِیَ التَّوْبَةَ لَمْ یُحْرَمِ الْقَبُولَ، وَ مَنْ أُعْطِیَ الِاسْتِغْفَارَ لَمْ یُحْرَمِ الْمَغْفِرَةَ، وَ مَنْ أُعْطِیَ الشُّکْرَ لَمْ یُحْرَمِ الزِّیَادَةَ.
[قال الرضی رحمه الله تعالی و تصدیق ذلک [فی] کتاب الله تعالی قال الله فی الدعاء "ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ" و قال فی الاستغفار "وَ مَنْ یَعْمَلْ سُوءاً أَوْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ یَسْتَغْفِرِ اللَّهَ یَجِد اللَّهَ غَفُوراً رَحِیماً" و قال فی الشکر "لَئِنْ شَکَرْتُمْ لَأَزیدَنَّکُمْ" و قال فی التوبة "إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَی اللَّهِ لِلَّذینَ یَعْمَلُونَ السُّوءَ بجَهالَةٍ ثُمَّ یَتُوبُونَ مِنْ قَرِیبٍ فَأُولئِکَ یَتُوبُ اللَّهُ عَلَیْهِمْ وَ کانَ اللَّهُ عَلِیماً حَکِیماً"].[/hadith]
جلوه تاریخ درشرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 7، ص355
من اعطی اربعا لم یحرم اربعا: من اعطی الدعاء لم یحرم الاجابة، و من اعطی التوبه لم یحرم القبول، و من اعطی الاستغفار لم یحرم المغفره، و من اعطی الشکر لم یحرم الزیادة. «به هر کس چهار چیز داده شد، از چهار چیز محروم نگشت: آن را که دعا دادند از اجابت محروم نشد، و آن کس را که آمرزش خواهی دادند از آمرزش محروم نماند، و آن را که توبه روزی کردند از قبول محروم نماند، و آن کس را که سپاسگزاری دادند از فزوده گشتن محروم نماند.»
سید رضی که خدایش رحمت فرماید می گوید: تصدیق این مطلب در کتاب خداوند متعال آمده و در مورد دعا چنین فرموده است « وَ قالَ رَبُّکُمُ»، «مرا بخوانید تا برای شما اجابت کنم.» و در باره آمرزش خواهی فرموده است « وَ مَنْ یَعْمَلْ سُوءاً أَوْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ یَسْتَغْفِرِ اللَّهَ یَجِد اللَّهَ غَفُوراً رَحِیماً»، «آن که کاری زشت یا بر خود ستم کند و سپس از خدا آمرزش بخواهد، خداوند را بخشنده و مهربان خواهد یافت.»، و در باره شکر و سپاسگزاری فرموده است «وَ إِذْ تَأَذَّنَ»، «اگر سپاس کنید هر آینه برای شما می افزایم.»، و در مورد توبه فرموده است «إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَی اللَّهِ لِلَّذینَ یَعْمَلُونَ السُّوءَ بجَهالَةٍ ثُمَّ یَتُوبُونَ مِنْ قَرِیبٍ فَأُولئِکَ یَتُوبُ اللَّهُ عَلَیْهِمْ وَ کانَ اللَّهُ عَلِیماً حَکِیماً»، «همانا بازگشت به خدا برای کسانی است که به نادانی کار زشت می کنند و سپس به زودی باز می گردند، خداوند توبه آنان را می پذیرد و خداوند دانا و حکیم است.»
در برخی از روایات چنین آمده است که این استنباط سید رضی که خدایش بیامرزد از این آیات در خود متن سخن امیر المؤمنین علیه السّلام بوده است. در باره هر یک از این چهار مورد پیش از این به تفصیل سخن گفته شد.
