[quran]وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ[/quran]
سوره التکویر، آیه 18
فایلهای ضمیمه
مطالب مرتبط
قرآن
و سوگند به صبح چون تنفس کند.
قرآن
و سوگند به بامداد چون بردمد
قرآن
و بامدادگاهی که بدرخشد
قرآن
و سوگند به صبح چون بدمد
قرآن
و سوگند به صبح بدان گاه که میدمد (و با طلوع سپیده، چهرهی نورانی و پرفروغ خود را به جهانیان مینمایاند، و با نسیم حیاتبخش خویش خفتگان را به حرکت و تلاش میکشاند، و از بیخبری به بیداری و هوشیاری میرساند)! [[«تَنَفَّسَ»: نفس کشید. دمیدن گرفت. انگار صبح شخصی است که از فشار غم رها و نفَس راحتی میکش
قرآن
و قسم به صبح روشن وقتی که دم زند (و عالم را به روی خود بیفروزد).
قرآن
و سوگند به صبح، آنگاه که بدمد،
قرآن
سوگند به صبح چون دمیدن گیرد،
قرآن
و سوگند به صبح چون بردمد
قرآن
و سوگند به صبح هنگامی که می دمد [و با گستردن نورش تاریکی را می زداید]
قرآن
و به صبح، هنگامی که تنفّس کند،
قرآن
و سوگند به صبح چون بدمد،