[quran]یَوْمَ یَرَوْنَ الْمَلَائِکَةَ لَا بُشْرَی یَوْمَئِذٍ لِلْمُجْرِمِینَ وَیَقُولُونَ حِجْرًا مَحْجُورًا[/quran]
سوره الفرقان، آیه 22
فایلهای ضمیمه
مطالب مرتبط
قرآن
روزی که فرشتگان را ببینند، در آن هنگام (و هنگامه) برای مجرمان هرگز بشارتی نیست، و (فرشتگان به آنان) گویند: «(از پروردگار و نعمتهایش) دورادور باشید.»
قرآن
روزی که فرشتگان را ببینند- هنگام مرگ یا روز حشر- آن روز بزهکاران را مژدهای نیست، و [به آنها] گویند: [بهشت بر شما] بسته و حرام است.
قرآن
روزی که بینند فرشتگان را نباد مژده در آن روز برای گنهکاران و گویند دور باشی دور
قرآن
روزی که فرشتگان را ببینند، آن روز بشارتی برای گناهکاران نیست، و گویند حرمان نصیب شماست
قرآن
روزی فرشتگان را میبینند و در آن روز مژده و نویدی برای بزهکاران در میان نخواهد بود (و بلکه روزی است که از ترس فریاد برمیآورند و) میگویند: پناه!! امان!! [[«یَوْمَ»: در روزی. مراد روز فوت و مرگ هر کسی (نگا: نساء / 97) یا روز قیامت است. «لا بُشْری»: بشارت و مژدهای نخواهد بود. بشارت مباد. «حِجْراً مّ
قرآن
روزی که فرشتگان را ببینند مجرمان در آن روز بشارتی (از فرشته) نیابند و به آنها گویند: محروم و ممنوع (از لقاء رحمت و جنّت خدا) باشید.
قرآن
روزی که فرشتگان را میبینند، آن روز برای گناهکاران مژدهای نیست، و [به فرشتگان] میگویند: «ما را امان دهید و [عذاب را از ما] دور کنید!»
قرآن
روزی که فرشتگان را ببینند، آن روز برای گناهکاران بشارتی نیست، و میگویند: «دور و ممنوع [آید از رحمت خدا].»
قرآن
روزی که فرشتگان را ببینند، بشارتی در آن روز برای مجرمان نخواهد بود و [به التماس] میگویند: ما را امان دهید و معاف دارید
قرآن
روزی که آنان فرشتگان را می بینند، آن روز برای مجرمان بشارتی نیست؛ و آنان [به فرشتگان] می گویند: [از شما درخواست داریم که ما را] امان دهید [و آسیب وگزند عذاب را از ما] مانع شوید.
قرآن
(آنها به آرزوی خود میرسند،) امّا روزی که فرشتگان را میبینند، روز بشارت برای مجرمان نخواهد بود (بلکه روز مجازات و کیفر آنان است)! و میگویند: «ما را امان دهید، ما را معاف دارید!» (امّا سودی ندارد!)
قرآن
روزی که فرشتگان را ببینند، در آن روز مجرمان را هیچ مژدهای ندهند و به آنها گویند: مژده بر شما حرام است.
قرآن
(آنها به آرزوی خود میرسند،) امّا روزی که فرشتگان را میبینند، روز بشارت برای مجرمان نخواهد بود (بلکه روز مجازات و کیفر آنان است)! و میگویند: «ما را امان دهید، ما را معاف دارید!» (امّا سودی ندارد!)