[quran]کَأَنَّهُمْ یَوْمَ یَرَوْنَهَا لَمْ یَلْبَثُوا إِلَّا عَشیَّةً أَوْ ضُحَاهَا[/quran]
سوره النازعات، آیه 46
فایلهای ضمیمه
مطالب مرتبط
قرآن
روزی که آن را میبینند، گویی آنان بیگمان جز شبی یا روزش را درنگ نکردهاند.
قرآن
گویی که آنان روزی که آن را ببینند درنگ نکردهاند- در دنیا یا در گور- مگر شامگاهی یا چاشتگاهی.
قرآن
گوئیا ایشان روزی که بینندش نماندند جز شبی یا روزش
قرآن
روزی که آن را بنگرند گویی جز شبانگاهی یا بامدادش [در دنیا] به سر نبردهاند
قرآن
روزی که آنان برپائی رستاخیز را میبینند (چنین احساس میکنند که در جهان) گوئی جز شامگاهی یا چاشتگاهی از آن درنگ نکردهاند و بسر نبردهاند. [[«لَمْ یَلْبَثُوا»: درنگ نکردهاند. نماندهاند و بسر نبردهاند (نگا: بقره / 259، مؤمنون / 112 و 114). «عَشیَّةً»: شب هنگام. آخر روز. «ضُحی»: چاشتگاه. اوّل روز.
قرآن
چون آن روز را مردم ببینند گویی همه عمر دنیا شامگاهی یا چاشتگاهی بیش نبوده است.
قرآن
روزی که آن را میبینند، گویی جز شبی یا روزی [در دنیا و برزخ] درنگ نکردهاند.
قرآن
روزی که آن را میبینند، گویی که آنان جز شبی یا روزی درنگ نکردهاند.
قرآن
روزی که آن را ببینند [پندارند که]، گویی توقفشان [در دنیا] جز شامگاهی یا بامدادی بیش نبوده است
قرآن
گویی آنان روزی که قیامت را می بینند چنین می پندارند که در برزخ جز شامگاهی یا صبح گاه آن درنگ نکرده اند!
قرآن
آنها در آن روز که قیام قیامت را میبینند چنین احساس میکنند که گویی توقّفشان (در دنیا و برزخ) جز شامگاهی یا صبح آن بیشتر نبوده است!
قرآن
چون آن را ببینند، پندارند در این جهان جز یک شامگاه یا چاشت درنگ نکردهاند.
قرآن
آنها در آن روز که قیام قیامت را میبینند چنین احساس میکنند که گویی توقّفشان (در دنیا و برزخ) جز شامگاهی یا صبح آن بیشتر نبوده است!