[quran]حَتَّی إِذَا أَخَذْنَا مُتْرَفِیهِمْ بالْعَذَاب إِذَا هُمْ یَجْأَرُونَ[/quran]
سوره المؤمنون، آیه 64
فایلهای ضمیمه
مطالب مرتبط
قرآن
تا (هنگامی) که خوشگذرانهایشان را به عذاب برگرفتیم، ناگاه - چون وحشیان - خشمناکان فریاد میزنند.
قرآن
تا چون ناز و نعمت پروردگانشان را به عذاب بگیریم ناگهان فریاد زاری برآرند.
قرآن
تا گاهی که گیریم هوسرانان (یا فرورفتگان) ایشان را به عذاب ناگهان فغان برآرند
قرآن
تا آنگاه که نازپروردگانشان را به عذاب فروگیریم، آنگاه است که زاری میکنند
قرآن
(کافران به کارهای پلشت خود ادامه میدهند) و هنگامی که (در روز قیامت) سران خوشگذران ایشان را گرفتار عذاب میکنیم، ناگهان فریاد میکشند و لابه سر میدهند. [[«حَتّی»: ابتدائیّه است. «أَخَذْنَا مُتْرَفِیهِم بالْعَذَاب»: ذکر خاصّ افراد متنعّم و خوشگذران بدان خاطر است که دیگران پیروان بشمارند و همراه ای
قرآن
(این کافران به همین کردار بد مشغولند) تا آنگاه که ما متنعّمان آنها را به عذاب بگیریم در آن حال فریاد آنها بلند شود.
قرآن
تا زمانی که مرفّهان [مغرور] را به قهر خود گرفتار سازیم. در این هنگام ناله سر میدهند.
قرآن
تا وقتی خوشگذرانانِ آنها را به عذاب گرفتار ساختیم، بناگاه به زاری درمیآیند.
قرآن
تا وقتی که عیّاشان آنها را به عذاب گرفتار ساختیم، به ناگاه نالههای دردناک سر میدهند
قرآن
تا زمانی که عیّاشان و مرفّهان آنان را به عذاب بگیریم، ناگهان فریاد و ناله سر دهند و [به آوای بلند] استغاثه کنند. ….
قرآن
تا زمانی که متنعّمان مغرور آنها را در چنگال عذاب گرفتار سازیم؛ در این هنگام، نالههای دردناک و استغاثهآمیز سرمیدهند!
قرآن
تا آنگاه که ناز پروردگانشان را به عذاب گرفتار کنیم و ناله سر دهند.
قرآن
تا زمانی که متنعّمان مغرور آنها را در چنگال عذاب گرفتار سازیم؛ در این هنگام، نالههای دردناک و استغاثهآمیز سرمیدهند!