quranقَالَ الَّذی عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْکِتَاب أَنَا آتِیکَ بهِ قَبْلَ أَنْ یَرْتَدَّ إِلَیْکَ طَرْفُکَ فَلَمَّا رَآهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهُ قَالَ هَذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّی لِیَبْلُوَنِی أَأَشْکُرُ أَمْ أَکْفُرُ وَمَنْ شَکَرَ فَإِنَّمَا یَشْکُرُ لِنَفْسهِ وَمَنْ کَفَرَ فَإِنَّ رَبِّی غَنِیٌّ کَرِیمٌ[/quran]
آن که دانشی از کتاب- کتابی آسمانی یا لوح محفوظ- نزدش بود گفت: من آن را پیش از آنکه چشم بر هم زنی- یا چون در چیزی نگری تا چشم از آن برداری- برایت میآورم. پس چون آن را نزد خود قرار یافته دید، گفت: این از فزونبخشی پروردگارم است تا بیازمایدم که سپاس میدارم یا ناسپاسی میکنم، و هر که سپاس گزارد جز این نیست که به سود خویش سپاس میگزارد، و هر که ناسپاسی کند همانا پروردگار من بینیاز است و بزرگوار.