quranإِلَّا تَنْصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللَّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذینَ کَفَرُوا ثَانِیَ اثْنَیْنِ إِذْ هُمَا فِی الْغَارِ إِذْ یَقُولُ لِصَاحِبهِ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَکِینَتَهُ عَلَیْهِ وَأَیَّدَهُ بجُنُودٍ لَمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ کَلِمَةَ الَّذینَ کَفَرُوا السُّفْلَی وَکَلِمَةُ اللَّهِ هِیَ الْعُلْیَا وَاللَّهُ عَزیزٌ حَکِیمٌ[/quran]
اگر او [:پیامبر] را یاری نکنید همواره خدا(یش) بهراستی یاریش کرده، چون او را کسانی که کفر ورزیدند (از مکه) برون راندند. وی نفر دوم از دو تن بود، آنگاه که این دو در غار (ثور) بودند. وقتی (حضرتش) به همراهش میگفت: «اندوه مدار که خدا بهراستی با ماست.» پس خدا آرامش خود را بر او [:پیامبر و نه بر نفر دیگر] فرو فرستاد و او را با سپاهیانی که آنها را نمیدیدید تأیید کرد و کلمهی کسانی را که کفر ورزیدند پستترین (کلمه) گردانید. و کلمهی خداست که (هم)او برترین (کلمه) است و خدا عزیزی حکیم است.