نامه ای از آن حضرت (ع) از مدینه، در آغاز بیعت با او به خلافت به معاویه نوشته است. واقدی آن را در کتاب الجمل آورده است:
از بنده خدا، امیر المؤمنین، به معاویة بن ابی سفیان، اما بعد، می دانی که من اگر چیزی در باره شما گفته ام یا از شما روی گردانیده ام، معذور بوده ام. تا آن اتفاق که باید بیفتد، افتاد و دفع آن را چاره نبود. و این سخن دراز است و حرف بسیار. گذشته گذشت و آمدنی آمد. پس از آنان که در نزد تو هستند، بیعت بستان و با جمع یارانت به نزد من آی. والسلام.