از نامه های آن حضرت است به کارگزاران شهرها در رابطه با وضع نماز:
اما بعد، نماز ظهر را با مردم بخوانید تا وقتی که خورشید به اندازه خوابگاه بزی از نصف النهار به جانب مغرب بر گردد. و نماز عصر را به جماعت بخوانید آن گاه که خورشید در پاره ای از روز سپید و جلوه گر است و می توان تا غروب کردنش به اندازه دو فرسخ راه پیمود. و نماز مغرب را وقتی با مردم بخوانید که روزه دار افطار می نماید، و حاجی به جانب منی می رود. و نماز عشا را از وقتی که سرخی پنهان می شود تا ثلث از شب با مردم بخوانید. و نماز صبح را هنگامی بخوانید که مرد می تواند چهره دوستش را تشخیص دهد. نمازتان با مردم همچون نماز ناتوان ترین آنان باشد، و در طول دادن نماز عامل به فتنه افتادن مردم نباشید.