از نامه های آن حضرت است باز به معاویه:
اما بعد، دنیا آدمی را از دیگر امور باز می دارد، دنیادار به چیزی از دنیا نمی رسد جز آنکه دری از حرص و شیفتگی به آن به رویش باز می گردد، دنیادار به آنچه از دنیا
دست یافته نسبت به آنچه به دست نیاورده بی نیاز نمی شود، و به دنبال آنچه فراهم نموده جدایی و فراق، و پنبه شدن رشته هاست. اگر از گذشته عبرت گیری آنچه را مانده حفظ خواهی نمود. و السلام.