از نامه های آن حضرت است به معاویه:
سبحان اللّه چه سخت دچار هواهای بدعت آمیزی، و گرفتار حیرت متابعت شده، آن هم همراه ضایع کردن حقایق، و به کنار انداختن پیمانهایی که خداوند خواهان آنهاست، و بر بندگانش دلیل و حجّت است.
اما بحثهای زیادت نسبت به عثمان و کشندگانش: تو وقتی به یاری او بر خاستی که سود آن یاری متوجه تو بود، و زمانی که یاریت برای او سودمند بود به یاریش اقدام نکردی. و السلام.