امام علیه السّلام (در باره دوست و دشمن خود) فرموده است:
در باره من دو مرد هلاک و تباه می گردد (یکی) دوستی که (در دوستیش) زیاده روی کند، و (دیگر) بهتان زننده ای که (بمن) دروغ بندد (آنچه در من نیست بمن نسبت دهد).
(سیّد رضیّ «علیه الرّحمة» فرماید:) این فرمایش مانند فرمایش (یک صد و سیزدهم) آن حضرت علیه السّلام است:
2- «هلک فیّ رجلان: محبّ غال، و مبغض قال» (که ترجمه و شرحش بیان شد).