امام علیه السّلام (در باره توانگری و بی چیزی حقیقیّ) فرموده است:
توانگری و بی چیزی پس از بیان حال و نمودن کردار است (در روز قیامت) بر خدا (توانگر حقیقیّ کسی است که روز رستخیز پاداش الهیّ و بهشت جاوید بهره او گردد، و بینوای حقیقیّ کسی است که در آنروز بعذاب و کیفر خدا گرفتار باشد).