و فرمود (ع): خیری که پس از آن عذاب آتش باشد، خیر نیست و شرّی که پس از آن نعیم بهشت بود، شر نیست. هر نعمتی جز نعمت بهشت، حقیر است و هر بلایی، جز عذاب آتش، عافیت است.
ترجمه حکمت 387 نهج البلاغه
مطالب مرتبط
روایت
شناخت خوبی ها و بدی ها (اخلاقی، اعتقادی):و درود خدا بر او، فرمود: خیری که در پی آن آتش باشد، خیر نخواهد بود، و شرّی که در پی آن بهشت است شرّ نخواهد بود، و هر نعمتی بی بهشت ناچیز است، و هر بلایی بی جهنّم، عافیّت است.