امام علیه السّلام (در نیکی و بدی حقیقی) فرموده است:
خوشی و نیکی (سود دنیا) که پس از آن آتش باشد (موجب کیفر الهیّ گردد در حقیقت) خوشی و نیکی نیست، و ناخوشی و بدی (سختی دنیا) که پس از آن بهشت باشد (در حقیقت) ناخوشی و بدی نیست،
2- و هر نعمتی پائین تر از بهشت کوچک و بی اهمیّت است، و هر بلاء و گرفتاری کمتر از آتش آسایش و آسودگی است (زیرا نعمتی را نعمت توان گفت که پی آن کیفر نباشد و سختی را سختی توان دانست که پی آن آسایش همیشگی نباشد).