و فرمود (ع): هیچ شرفی، برتر از اسلام نیست و هیچ عزتی، فراتر از پرهیزگاری نیست و هیچ پناهگاهی، بهتر از پارسایی نیست و هیچ شفیعی، پیروزمندتر از توبه نیست
و هیچ گنجی، توانگرتر از قناعت نیست و هیچ ثروتی، نیکوتر از خشنودی به روزی روزانه، تهی دستی را نزداید.
هر کس به کفافی که او را داده اند، بسنده کند، به آسودگی، پیوسته است و در سایه امن و راحت جای گرفته.
خواهشهای نفسانی کلید رنجها و مرکب خستگیهاست.
حرص و تکبر و حسد، آدمی را به فرو افتادن در ورطه گناهان فرا می خوانند. و بدکاری، جامع همه زشتیهاست.