و آن حضرت فرمود: آن که در عیب خود نظر کند از نظر در عیب دیگران بازماند.
و هر کس به رزق خدا خشنود شد به آنچه از دست رفته غمگین نگردد.
و آن که تیغ ستم کشید به همان تیغ کشته شود.
و هر که خود را در کارها به زحمت انداخت خویش را هلاک ساخت.
و آن که در امواج در افتاد غرق شد.
و هر که در موارد زشتی قدم نهاد متّهم گشت.
و هر که گفتارش فراوان شد خطایش فزونی گرفت، و هر که خطایش بسیار گشت حیایش اندک شد، و هر که حیایش اندک شد پارساییش کم شد، و هر که پارساییش کم شد دلش مرد، و هر که دلش مرد وارد آتش شد.
و آن که عیوب مردم را بنگرد و آن را ناپسند داند سپس برای خود روا داند احمق واقعی است.
قناعت ثروتی است که تمام نمی شود.
کسی که زیاد یاد مرگ کند از دنیا به کم و اندک راضی گردد.
و کسی که بداند گفتارش از جمله اعمال اوست سخنش مگر در آنچه او را متهم است کم می شود.