امام علیه السلام فرمود: مدح و ستایش بیش از حدّ استحقاق، تملّق است و کمتر از استحقاق، عجز ودرماندگی و یا حسد است.
ترجمه حکمت 347 نهج البلاغه
مطالب مرتبط
روایت
جایگاه ستایش (اخلاقی، اجتماعی):و درود خدا بر او، فرمود: ستودن بیش از آنچه که سزاوار است نوعی چاپلوسی، و کمتر از آن، درماندگی یا حسادت است.