امام علیه السّلام (در باره توکّل بخدا) فرموده است:
راست نیست ایمان و گرویدن بنده تا اطمینانش بآنچه در دست (توانائی) خداوند سبحان است بیشتر باشد بآنچه در دست خویش دارد (اعتمادش در روزی و بهره خود بعطاء و بخشش خدا بیشتر باشد از اعتماد بمال و دارائی که در دست دارد چون آنچه در دست دارد ممکن است از بین برود و آنچه نزد خدا است همیشه باقی و برقرار است).