و فرمود (ع): کسی که با دست کوتاه ببخشد او را با دست دراز ببخشند.
سید رضی می گوید: معنی این عبارت این است که انسان مالی را که در راه خدا انفاق می کند هر چند، اندک باشد خدای تعالی پاداش او را فراوان خواهد داد. و دو دست، عبارت است از دو نعمت. امام میان نعمت بنده و نعمت پروردگار فرق گذاشته و از نعمت بنده به دست کوتاه تعبیر نموده و از نعمت خدا به دست دراز. زیرا، نعمت خداوندی همواره چند برابر نعمت بنده است. نعمت او اصل همه نعمتهاست و هر نعمت به او باز می گردد و از او افاضه می شود.