امام علیه السّلام (در باره رنج راه حقّ) فرموده است:
هر که برای حقّ چهره اش را نمایان سازد (آنرا کمک و یاری نماید) نزد نادانان مردم تباه گردد (از آنها سخت آزار بیند، و در بعضی از نسخ نهج البلاغه جمله «عند جهلة النّاس» بیان نشده پس معنی فرمایش امام علیه السّلام چنین میشود: هر که از حقّ اعراض و دوری کند هلاک و تباه گردد، چون دوری کننده از کسی روی خویش باو متوجّه نماید).