به هنگام بازگشت امیرمؤمنان علی(علیه السلام) از میدان صفین «سهل بن حنیف» در کوفه چشم از دنیا فرو بست در حالی که محبوب ترین مردم نزد امام(علیه السلام) بود. امام(علیه السلام) فرمود: حتی اگر کوهی مرا دوست بدارد از هم می شکافد و فرو می ریزد!
سیّد رضی می گوید: معنای این سخن آن است که شداید و مصائب، به سرعت به سراغ دوستان ما می آیند و این سرنوشت تنها در انتظار پرهیزگاران و نیکان و برگزیدگان و خوبان است. این سخن همانند سخن دیگری است که از امام(علیه السلام) نقل شده است که (در حکمت 112 آمده است).