و از نامه آن حضرت است به امیران شهرها در باره وقت گزاردن نماز:
اما بعد، نماز ظهر را با مردم هنگامی بگزارید که آفتاب به مغرب بازگردد، و سایه آن به اندازه دیوار آغل بز شود، و نماز پسین را هنگامی که آفتاب سپیده است و نمودار، و بخشی چندان از روز مانده که در آن بتوان دو فرسنگ راه را پیمود، و نماز مغرب را هنگامی با آنان بخوانید که روزه دار افطار کند، و حاجی از عرفات روانه منی شود، و نماز خفتن را آن گاه که شفق پنهان گردد تا یک سوم از شب بگذرد، و نماز بامداد را هنگامی که -روشنی چندان باشد- که کسی روی رفیق خود را بشناسد، و نماز را با آنان در حد توان ناتوان ایشان بگزارید و سبب کراهت آنان از نماز و در فتنه افتادنشان مگردید.