و از نامه آن حضرت است به قثم پسر عباس که عامل او در مکه بود:
اما بعد، جاسوس من در مغرب به من نوشته است که دسته ای از شامیان را برای روزهای حج روانه داشته اند، مردمی کوردل که گوشهاشان در شنیدن سخن حق ناشنواست و دیده هاشان در دیدن آن نابینا. کسانی که حق را از راه باطل می جویند، و با فرمانبرداری آفریده، راه نافرمانی آفریننده را می پویند. به نام دین سود دنیا را می برند و این جهان را به بهای پاداش جهان نیکان و پارسایان می خرند، و هرگز جز نیکوکار کسی به نیکی نرسد، و جز بد کردار کیفر بد کرداری نبیند.
پس در کار خود هشیارانه و سرسختانه پایدار مباش و خیرخواهی خردمند و پیرو فرمان حکومت، و فرمانبردار امام امت، مبادا کاری کنی که به عذرخواهی ناچار شوی. نه بهنگام نعمت سخت شادمان باش و نه در دشواری سست رأی و ترسان، و السلام.