نامه ای از آن حضرت (ع) این نامه را به ابن عباس نوشته، و او می گفت که پس از سخن رسول الله (ص) از هیچ سخنی بدین پایه سود نبرده ام:
اما بعد. گاه آدمی را دست یافتن به چیزی که برای او مقدّر بوده، شادمان می سازد، و گاه از دست دادن چیزی که دست یافتن به آن برایش مقدر نبوده است، غمگین می کند. پس باید شادمانی تو به چیزی باشد که برای آخرتت به دست آورده ای، و اندوهت به چیزی باشد که از آخرتت از دست داده ای. به آنچه از دنیا به دست آورده ای فراوان شادی مکن، و بر آنچه از دنیایت از دست می دهی، تأسف مخور و زاری منمای. و باید همه همّ تو منحصر به کارهای پس از مرگ باشد.