و فرمود آن حضرت در یکی از روزهای صفین، چون امام حسن (ع) را دید که آهنگ جنگ کرده است:
این جوان را نگه دارید و به آمدن با منش مگذارید -تا قصد جنگ نکند- و پشت مرا نشکند. دریغم آید که این دو را مرگ در رسد و با کشته شدن آنان دودمان رسول خدا (ص) به سر رسد.
[و گفته او (ع) املکوا عنّی هذا الغلام، از برترین گفتار و فصیحترین سخنان است.]