و آن حضرت فرمود: زمانی که مؤمن برادرش را به خشم آورد از او جدایی نموده.
گفته شود: «حشمه و احشمه»: زمانی که او را خشمگین سازد، و گفته شده: یعنی شرمنده نماید، و «احتشمه» یعنی غضب و شرمندگی را برای برادرش بخواهد، و چنین برنامه ای مظنّه جدایی است.
اکنون وقت آن است که به گزیده های کلام امیر المؤمنین علیه السلام پایان دهیم، و خدا را بر توفیقی که بر ما منّت گذاشت تا آنچه پراکنده بود جمع کنیم، و آنچه دور بود نزدیک نماییم، سپاس گزاریم. و همان طور که در ابتدا شرط کردیم تصمیم ما این است که اوراق سپیدی در پایان هر باب از ابواب کتاب اضافه کنیم، تا آنچه از دست شده در آن بگذاریم، یا آنچه دست یافتیم به آن ملحق کنیم. شاید کلامی که پنهان بوده برای ما آشکار گردد، و بعد از آنکه دور بوده به ما برسد. ما را جز به خدا توفیق نیست، بر او تکیه کردیم و او ما را کافی است و نیکو وکیلی است. پایان این برنامه در ماه رجب سال چهار صد هجری است. درود خدا بر سیّد ما محمّد خاتم انبیا، و راهنمای به بهترین راهها، و اهل بیت پاک، و اصحابش که ستارگان یقین اند.