و فرمود (ع): فرزند آدم به چه چیز خود می نازد؟ آغازش نطفه بود و پایانش مردار شود. توان آن ندارد که خود را روزی دهد و نتواند که مرگش را از خود دفع کند.
ترجمه حکمت 454 نهج البلاغه
ترجمه
- حدیث درباره فخر فروشی
- تکبر
- نهج البلاغه
- پندهای اخلاقی امام علی علیه السلام
- رزق و روزی
- فخر فروشی
- ناتوانی انسان
مطالب مرتبط
روایت
راه غرور زدایی (اعتقادی، علمی):و درود خدا بر او، فرمود: فرزند آدم را با فخر فروشی چه کار؟ او که در آغاز نطفه ای گندیده، و در پایان مرداری بد بو است، نه می تواند روزی خویشتن را فراهم کند، و نه مرگ را از خود دور نماید.