[و فرمود:] بنده را نسزد که به دو خصلت اطمینان کند: تندرستی و توانگری. چه آن گاه که او را تندرست بینی ناگهان بیمار گردد و آن گاه که توانگرش بینی ناگهان درویش شود.
ترجمه حکمت 426 نهج البلاغه
مطالب مرتبط
روایت
دو چیز ناپایدار (اقتصادی، معنوی):و درود خدا بر او، فرمود: سزاوار نیست که بنده خدا به دو خصلت اعتماد کنند: تندرستی، و توانگری، زیرا در تندرستی ناگاه او را بیمار بینی، و در توانگری ناگاه او را تهیدست.