امام علیه السّلام چون شنید عمّار ابن یاسر رحمه اللّه به سخن مغیرة ابن شعبه پاسخ می دهد (در باره اینکه نباید اعتناء نمود بکسیکه دین را آلت و ابزار دنیا قرار داده) باو فرمود:
ای عمّار، مغیرة را بخود گزار (به سخنانش اعتناء مکن) زیرا او از دین نگرفته و نیاموخته مگر چیزی که دنیا را باو نزدیک کرده است (چیزیکه بدرد دنیایش می خورد) و با قصد (دانسته) بر خود مشتبه ساخته تا شبهات (نادرستیهایی که بحقّ و درست مانند) را بهانه خطاها و لغزشهایش قرار دهد (خلاصه بدین معتقد نیست پس بحث در اینگونه شبهات برای آنست که کفر و نفاقش فاش نشود و امر دنیایش منظّم باشد).