امام علیه السلام به جابر بن عبدالله انصاری چنین فرمود: ای جابر! قوام و استواری دین و دنیا به چهار چیز است: عالم و دانشمندی که علم خود را بهکار گیرد و نادانی که از فراگیری سر باز نزند و سخاوتمندی که در بذل وبخشش بخل نورزد و نیازمندی که آخرتش را به دنیا نفروشد. ازاینرو هرگاه عالم علمش را ضایع کند (و بهکار نگیرد)، جاهل از فراگیری علم خودداری خواهد کرد (زیرا به علم عالم بدبین میشود) و هرگاه اغنیا در نیکی بخل ورزند، نیازمندان آخرت خود را به دنیا میفروشند (و به اموال اغنیا حمله میکنند).
ای جابر! کسی که نعمت فراوان خداوند به او روی آورد نیاز مردم به او بسیار خواهد شد. در این حال آن کس که وظیفه واجب خود را در برابر این نعمت های الهی انجام دهد زمینه دوام و بقاء آن ها را فراهم ساخته و آن کس که به وظیفه واجب خود در برابر آن ها عمل نکند آن ها را در معرض زوال و فنا قرار داده است.