امام علیه السّلام (در باره بدگمانی) فرموده است:
به سخنی که از (دهان) کسی بیرون آید باید گمان بد مبری در حالیکه احتمال نیکی بر آن می بری (تا ممکن است بآن بد گمان مباش و همچنین اگر فعلی دیدی تا ممکن است نیک پندار ولی دور اندیشی را در بعضی جاها نباید از دست داد، و در فرمایش یک صد و دهم تعیین جاهای خوش بینی و بد بینی شد).