امام علیه السّلام هنگامیکه اشعث ابن قیس (یکی از منافقین اصحاب و یاران خود) را از مردن فرزندش تسلیت می داد و بصبر و شکیبائی ترغیب می نمود (در باره بیتابی نکردن) فرمود:
ای اشعث اگر بر (مرگ) پسرت اندوهناک باشی خویشی شایسته است که افسرده شوی (اندوه تو در مرگ فرزندت بیجا نیست) و اگر شکیبا باشی پیش خدا هر مصیبت و اندوهی را جانشینی (پاداشی) است.
2- ای اشعث، اگر صبر کنی قضاء و قدر بر تو جاری می گردد و تو اجر و مزد می یابی، و اگر بیتابی نمائی حکم الهیّ بر تو جاری میشود در حالیکه گناه کرده ای،
3- ای اشعث پسرت (هنگام بدنیا آمدن) ترا شاد نمود در حالیکه (برای تو) بلا و گرفتاری بود، و (با مردنش) ترا اندوهگین ساخت در حالیکه (برای تو) پاداش و رحمت بود (پس سزاوار است که در اندوه او شکیبا باشی).