مردی از امام علیه السّلام خواست که باو بشناساند (معنی) ایمان چیست، پس آن حضرت (در باره رمندگی سخن) فرمود:
چون فردا شود نزد من بیا تا جائیکه همه بشنوند بتو خبر دهم که اگر گفتار مرا فراموش نمودی دیگری آنرا حفظ کرده از بر نماید، زیرا سخن مانند شکار رمنده است شخصی (با حافظه) آنرا می رباید و دیگری (بر اثر خنگی) آنرا از دست می دهد.
(سیّد رضیّ «علیه الرّحمة» فرماید:) ما آنچه را که حضرت در پاسخ آن مرد فرمود در گذشته از این باب (فرمایش سی ام) بیان کرده ایم و آن فرمایش آن بزرگوار است باینکه الإیمان علی أربع شعب (دعائم) یعنی ایمان وابسته بر چهار شاخه (ستون) است.