امام علیه السّلام به کمیل ابن زیاد نخعیّ (از نیکان اصحاب خود، در باره سود دل بدست آوردن) فرموده است:
ای کمیل خویشان خود را وادار که روز بروند پی تحصیل خوهای نیکو، و شب بروند پی حاجت و درخواست کسیکه درخواست (برای بر آوردن درخواستها بروند اگر چه درخواست کنندگان خواب باشند)
2- سوگند بکسیکه شنوایی او آوازها و فریادها را احاطه نموده نیست کسیکه دلی را شاد و خرّم گرداند مگر آنکه خداوند عوض آن شادی و خرّمی برایش لطف و مهربانی (خوشی معنویّ که بر اثر انجام کار نیک بشخص رو می آورد) بیافریند که هرگاه اندوهی باو برسد آن مهربانی بسمت آن اندوه مانند آب در نشیب روان گردد تا مصیبت را از او دور سازد چنانکه شتر غریب را دور می نمایند (شتر دار شتر غریب را از گله شتر خود یا از آبشخور آنها دور می گرداند).