امام علیه السّلام (در پند و اندرز) فرموده است:
بخشش نگهبان آبروها است (مردم از بخشش کننده خوشنود بوده آبروی او را حفظ می نمایند)
2- و بردباری دهن بند نادان و نابردبار است (بردباری نادان را از هرزه گوئی باز داشته و بدی را می گرداند)
3- و گذشت (از گناه) زکوة فیروزی است (هر که بر دشمن فیروزی یابد زکوة آن گذشت از او است)
4- و دوری نمودن از کسیکه بیوفائی نمود عوض تو است (از دوست بیوفا دل برداشته دوری کن تا بیوفائیش را تلافی کرده باشی)
5- و مشورت نمودن (و راه راست جستن) همان هدایت و راه یابی است،
6- و کسیکه به رأی و اندیشه اش (از مشورت با دیگران) بی نیاز شد خود را در خطر و تباهی افکند،
7- و شکیبائی سختیهای روزگار را دور می نماید،
8- و بیتابی از یاری کنندگان زمانه است (زیرا زمانه آماده پیر نمودن و نیست کردن است و بیتابی هم همین کار را انجام می دهد)
9- و بزرگترین توانگری آرزو نداشتن است،
10- و بسا عقل و خرد که اسیر و گرفتار هوا و خواهشی است که بر او فرمانروا است (هوای نفس بسیاری از مردم بر عقولشان مسلّط است)
11- و از رسیدن و دست یافتن بکار نیک نگاه داری تجربه و آزمایش است،
12- و دوستی (با مردم) خویشاوندی است که بهره برده شده،
13- و از دلتنگ و رنجیده (از خود) ایمن مباش (راز خویش با او مگو و بعهد و پیمانش دل مبند).