امام علیه السلام در بیان صفت تودههای بی بند و باری که گاه دست به دست هم میدهند و مفاسدی در جامعه ایجاد میکنند فرمود : آنها کسانی هستند که هر وقت هماهنگ شوند غالب میگردند و هنگامی که پراکنده شوند شناخته نخواهند شد. آنها کسانی هستند که هرگاه متحد شوند زیان میرسانند و هر زمان متفرق گردند سود به بار میآورند. کسی سؤال کرد: زیان آنها را به هنگام متحد شدن دانستیم، منفعت آنها به هنگام پراکنده شدن چیست؟ امام علیه السلام فرمود: پیشهوران و اهل کسب (از آنها) به کارهای خود باز میگردند و مردم از کار آنها بهرهمند میشوند؛ بنّا به سراغ بنّایی میرود و بافنده مشغول بافندگی میشود و نانوا به پخت نان میپردازد.
ترجمه حکمت 199 نهج البلاغه
مطالب مرتبط
روایت
نکوهش اوباش (انسان های شرور) (اخلاقی، اجتماعی):و درود خدا بر او، فرمود: (در تعریف جمع اوباش، فرمود:) آنان چون گرد هم آیند پیروز شوند، و چون پراکنده شوند شناخته نگردند. (و گفته شد که امام فرمود:) آنان چون گرد هم آیند زیان رسانند، و چون پراکنده شوند سود دهند. (از امام پرسیدند: چون اوباش گرد هم آیند زیان رسانند را دانستیم، امّا چه سودی در پراکندگی آنان است، فرمود:)صاحبان کسب و کار، و پیشه وران به کارهای خود باز می گردند، و مردم از تلاش آنان سود برند، بنّا به ساختن ساختمان، و بافنده به کارگاه بافندگی، و نانوا به نانوایی روی می آورد.