امام علیه السّلام (در اعتماد نداشتن بتدبیر و پایان بینی) فرموده است:
کارها رام و پیرو احکام قضا و قدر است بطوریکه (گاهی) تباهی در تدبیر و پایان بینی می باشد (چون انسان بمصالح و مفاسد و اسرار و رازهای قضاء و قدر آگاه نیست نبایستی بتدبیر و اندیشه خود دلبستگی داشته باشد چه بسا تدبیر و اندیشه سبب تباهی می گردد).