امام علیه السّلام (در شکیبائی) فرموده است:

شکیبائی باندازه اندوه می رسد (مصیبت هر چه بزرگ باشد خداوند برابر آن شکیبائی عطا می فرماید)،

2- و کسیکه در مصیبت دست خویش به رانش زند (بیتابی کند) پاداشش (که برای او در آن مصیبت مقرّر گشته) تباه می گردد.