امام علیه السّلام پی جنازه ای (که به گورستان می بردند) می رفت شنید که مردی می خندد، پس (در ترغیب به خوهای پسندیده) فرمود:
گویا مردن در دنیا بر غیر ما نوشته شده، و گویا حقّ (مرگ) در دنیا بر غیر ما لازم گشته، و گویا مرده هایی که می بینیم (هر روز می روند) مسافرینی هستند که بزودی بسوی ما برمیگردند ایشان را در قبرهاشان می گذاریم، و داراییشان را می خوریم، مانند آنکه ما پس از آنها جاوید خواهیم ماند که پند دهنده ها (زن و مرد از مردگان) را فراموش کردیم، و بهر آفت و زیانی گرفتار شدیم.