امام علیه السّلام را گروهی در پیش رو ستودند، آن حضرت (در روش فروتنی) فرمود:
خدایا تو بمن از من داناتری، و من بخود از آنها داناترم،
2- خدایا قرار ده ما را بهتر از آنچه ایشان گمان می برند (می ستایند) و آنچه (زشتیهایی) را که برای ما نمی دانند (و تو میدانی) بیامرز (استغفار و درخواست آمرزش حضرات معصومین علیهم السّلام برای یاد دادن کیفیّت و چگونگی آنست بمردم، چنانکه در شرح سخن هفتاد و هفتم باین نکته اشاره شد، و یا از جهت ترک اولی است یعنی چیزیکه سزاوار بوده بجا بیاورد و بجا نیاورده است، و ترک اولی از گناهانی نیست که معصوم باید از آن مبرّی باشد، چنانکه شارح بحرانیّ «رحمه اللّه» در شرح خود در اینجا آنرا فرموده است).